چه مبارزه با ظالم و ستمگر ، چه خودسازى و عبادت ، چه آموزش و پرورش ، و خلاصه هر چيز كه در اين مفهوم وسيع و گسترده داخل است اگر براى خدا و به خاطر رضاى او انجام شود آن هم اوج مىگيرد و به آسمان لطف پروردگار عروج مىكند ، و مايه معراج و تكامل صاحب آن ، و برخوردارى از عزت حق مىشود . اين همان چيزى است كه در سوره ابراهيم آيه 24 به آن اشاره شده أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّه مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَفَرْعُها فِي السَّماءِ تُؤْتِي أُكُلَها كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّها : « آيا نديدى خداوند چگونه براى سخن پاكيزه ، مثالى زده است ؟ همانند درختى پاك كه ريشه آن ثابت و برقرار ، و شاخه آن در آسمان افراشته ، هر زمان ميوه‌هاى خود را به اذن پروردگارش به مشتاقان مىدهد » . از آنچه گفتيم روشن مىشود اينكه بعضى از مفسران كلمه طيبه را به لا إله الا اللَّه ، و بعضى ديگر به سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر ، و بعضى بعد از توحيد محمد ، رسول اللَّه ، و على ولى اللَّه و خليفة رسوله ، تفسير كرده‌اند ، و يا در بعضى از روايات « الكلم الطيب » و « العمل الصالح » به ولايت اهل بيت ع يا مانند آن تفسير شده است ، همه از قبيل بيان مصداقهاى روشن براى آن مفهوم وسيع و گسترده است ، و محدوديتى در مفهوم آن ايجاد نمىكند ، چرا كه هر سخنى كه محتواى پاك و عالى داشته باشد همه در اين عنوان جمع است . به هر حال همان خداوندى كه به مقتضاى آيه گذشته زمين مرده را با قطره‌هاى حياتبخش باران زنده مىكند ، « كلام طيب » و « عمل صالح » را نيز پرورش مىدهد ، و به جوار قرب و رحمت خود مىرساند . سپس به نقطه مقابل آن پرداخته ، مىگويد : « كسانى كه نقشه سوء مىكشند عذاب شديدى براى آنهاست » ( * ( وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ ) * ) .